คิดถึงจัง ^_^
ออกแนวตื่นเต้นเล็กๆ กับการขยับคีย์บอร์ดในวันนี้ หลังจากห่างหายกับการขับเคลื่อนอักษรผ่านไดอารี่ออนไลน์แห่งนี้มานานเหลือเกิน มานั่งอ่านไดอารี่หน้าเก่าๆ แล้วหลับตาย้อนเวลาไปถึงช่วงเวลาที่เป็น "ครูตอง" ของไดอารี่อีสแห่งนี้ ความรู้สึกที่ไม่จางเลยคือ......"ความสุขไม่มีวันละลาย"........จริงๆ สำหรับที่นี่
มาแอบอ่านไดอารี่ของเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ หลายคน แอบดูว่ายังมีใครที่รู้จักหลงเหลืออยู่บ้าง บางไดอารี่ก็ยังคงความสม่ำเสมอและน่ารักเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง แต่บางไดฯ เมื่อกลับเข้าไปอีกครั้งก็รู้สึกใจหายไม่น้อย ที่ต้องเจอกับความว่างเปล่า
คิดถึงทุกคน ทุกความรู้สึกดีๆ ในที่แห่งนี้จัง วันนี้เร่งเวลาทั้งวัน อยากเลิกงานเร็วๆ อยากมานั่งอยู่ตรงนี้ อยากเริ่มต้นบันทึกเรื่องราวต่างๆ อีกครั้ง
แล้วเจอกันนะคะ..
จำผมได้ป่าวเนี่ย...คิดถึงครูตองคุณครูใจดีของเด็กน้อย ฮ่าๆๆ
ดีใจๆ ^^
ดีใจที่ยังไม่ได้ลบออกจากลิสต์ด้วย
(ต้องสารภาพว่าครูตองหายไปนานจนเกือบจะกดลบเลยแหละค่ะ)